رئالیسم فانتزی

وسط این همه چس‌ناله نویسی های سیاه کافکا-هدایت‌موآبانه وبلاگستان فارسی، حس خوبیست خواندن کارهایی که امضای خودشان را دارند،نوشته‌هایی که نه تقلیدی دسته چندم از تلخی‌ایست که این روزها مساوی روشنفکری شده، و نه هزل واگیردار عوامانه! ا
یکی دو پست آخر میرزا نمونه عالی و منحصر بفردیست از این کارهای امضادار . نمونه‌ای که نزدیک ‌ترین قلم است مخصوص خود حضرت پیکوفسکی. جسارتا علیرغم کم سوادی ادبی‌ام نام ((رئالیسم فانتزی)) را بر آن گذاشته‌ام. چون با تمام حقیقی بودن، جدیت و خشکی رئالیسم را ندارد، خبری از نشئه‌گی نوع جادویی هم در آن نیست، به ورطه ساده انگاری کودکانه کارتونی فانتزی هم نیفتاده. ملغمه‌ایست اندازه از همه و هیچ‌کدام و معجونی لطیف و دلنشین و پر.ا
امضایش هم برای من آنقدر واضح است که آخر پست میرزا را می‌بینم که گونه و سه جای مختلف سرش را می‌خاراند و می‌پرسد:‌)(نظر مثبتت چیه؟))ا